De methode
Informatie wordt vaak gepresenteerd alsof het waar is. Maar waarop is die eigenlijk gebaseerd? Op wetenschappelijk onderzoek? Op eeuwenoude tradities? Op wat iemand anders vertelt? Of op je eigen ervaring?
Binnen De Verborgen Blauwdruk houden we die bronnen bewust uit elkaar. Zo ontwikkel je meer onderscheidingsvermogen en kun je beter onderzoeken waar een inzicht vandaan komt.
Wat onderzocht, gemeten en getoetst kan worden.
Je ontdekt wat de wetenschap op dit moment weet, waar onderzoekers het over eens zijn en welke vragen nog openstaan.
Kennis en inzichten die generaties lang zijn doorgegeven.
Je onderzoekt welke symbolen, verhalen en inzichten in verschillende tradities terugkomen en welke betekenis daaraan wordt gegeven.
Wat jij zelf ontdekt door te onderzoeken, te ervaren en te reflecteren.
Je onderzoekt niet alleen het onderwerp, maar ook wat het bij jou oproept. Zo wordt zichtbaar hoe jij naar de wereld kijkt.
Geen enkele laag vertelt het hele verhaal.
Wetenschap helpt ons begrijpen wat onderzocht kan worden. Tradities laten zien hoe mensen al eeuwenlang betekenis geven aan de wereld. Je eigen ervaring maakt zichtbaar hoe jij denkt, voelt en betekenis geeft.
Door de drie perspectieven naast elkaar te leggen, ontstaat geen eenvoudig antwoord, maar een rijker onderzoek. Niet om je te vertellen wat waar is, maar om je te helpen zelf beter te onderzoeken wat voor jou klopt.
De drie lagen zijn geen theorie. Ze vormen de manier waarop je binnen De Verborgen Blauwdruk ieder onderwerp onderzoekt. Hieronder zie je twee voorbeelden.
Piramides, tempels, geometrische patronen en verhalen over een grote vloed: zijn de overeenkomsten toeval of het gevolg van contact tussen culturen? Of weten we simpelweg nog niet het hele verhaal? Binnen De Verborgen Blauwdruk onderzoek je deze vraag vanuit drie perspectieven.
Je onderzoekt welke bijzondere overeenkomsten onderzoekers hebben gevonden, welke verklaringen daarvoor bestaan en welke vragen nog altijd onbeantwoord zijn.
Je onderzoekt waarom symbolen zoals de levensboom en verhalen over een grote vloed in zoveel oude tradities terugkomen en welke betekenis zij daaraan geven.
Misschien denk je direct: ‘Dit kan geen toeval zijn.’ Of juist: ‘Hier zit meer achter.’ De interessante vraag is niet welke verklaring je kiest, maar waarom juist die verklaring jou aanspreekt.
‘Je moet hard werken om succesvol te zijn.’ Of: ‘Kritiek betekent dat ik iets verkeerd doe.’
Voor veel mensen voelt zo’n overtuiging als een feit. Toch ontstaat een overtuiging vaak ongemerkt, door opvoeding, school, cultuur of eerdere ervaringen. Pas wanneer je haar onderzoekt, ontdek je dat er ook andere manieren zijn om naar dezelfde werkelijkheid te kijken.
Je onderzoekt hoe overtuigingen ontstaan, waarom ons brein ze vaak als waarheid behandelt en welke invloed ouders, school en je omgeving daarop hebben.
Je onderzoekt hoe filosofische en spirituele tradities al eeuwenlang kijken naar overtuigingen, conditionering en zelfonderzoek.
Welke overtuiging voelt voor jou als een feit? Waar heb je die eigenlijk geleerd? Je onderzoekt hoe zulke overtuigingen zijn ontstaan en welke invloed ze vandaag nog op je keuzes hebben.
Bij elke bewering maken we zichtbaar waarop die berust. Zo kun je zelf beoordelen wat er wordt gezegd en waarop het gebaseerd is.
Het staat in de lopende tekst, direct achter de bewering, en geldt terug tot het vorige label. Loopt een bewering over meer dan één zin, dan staat het label achter de laatste.
Dus niet in een voetnoot en niet verzameld aan het eind van een alinea of module. Eén label hoort bij één bewering en staat er direct achter.
Dezelfde bron krijgt binnen dezelfde redenering niet twee labels. Verschuift de tekst van vaststelling naar duiding, dan is dat een nieuwe bewering met een nieuw label.
◉ is geen opsommingsteken en geen ‘dit onderwerp komt hier voor’. In schema’s gebruiken we andere tekens.
Als twee culturen hetzelfde patroon gebruiken, bewijst dat alleen dát ze hetzelfde patroon gebruiken. Het bewijst niet dat ze een gemeenschappelijke oorsprong hebben.
Een tekst wordt niet betrouwbaar doordat hij oud is, en ook niet onbetrouwbaar.
Ook een gedeelde ervaring niet.
Jaartallen, etymologieën en aantallen controleren we zorgvuldig. Dat geldt vooral voor negatieve claims zoals ‘er is geen spoor van’ en ‘geen enkele bron vermeldt’. Die zijn het lastigst hard te maken en gaan het vaakst mis.
Bij ◉ Hypothese geldt de belofte voor de toeschrijving: dát het voorstel bestaat, van wie het komt en wanneer. Daarom staan naam en jaartal altijd in het label.
Elk openbaar artikel eindigt met een blok over wat nog openstaat. Verdwijnt dat blok, dan publiceren we te snel.
Is er geen grond om tussen verklaringen te kiezen, dan laten we de vraag open. ‘Dit bewijst dat…’ en ‘dit is niet bewezen, dus het betekent niets’ kappen allebei het onderzoek af.
Je onderzoekt via de drie lagen, zodat je kunt onderscheiden waarop informatie berust. Met De Spiegel onderzoek je verder hoe jij er zelf in staat: wat spreekt je aan, waar twijfel je en wat keert terug in je reacties?
De Spiegel kijkt met je mee naar wat je hebt opgeschreven. Zo zie je beter wat er in je gebeurt en kies je zelf wat je verder wilt onderzoeken. De Spiegel oordeelt niet.
Ontdek hoe De Spiegel werkt →Door de wereld om je heen te onderzoeken, wordt je eigen wereld helder.
In de Verdieping krijg je toegang tot Mijn blauwdruk. Die legt naast elkaar wat je schrijft in je terugblikken en journaal, en welke lagen je kiest. Wat terugkeert, komt samen in vier onderdelen, in je eigen woorden.
Welke thema’s en woorden keren terug? Wat lijkt daaronder te liggen?
Wat verandert er? Welke ontwikkeling maak je in de loop van de tijd door?
Wat zie je mogelijk zelf nog niet?
Wat kenmerkt de manier waarop jij onderzoekt?
De drie lagen begrijp je niet alleen door erover te lezen. Je ervaart ze door zelf te onderzoeken.
Begin met de gratis introductie →